Жаны бар байлық
Руханилық бас тартуды талап етеді деп ойлау әдетке айналған. Сенім — бұл тақуалық, қалаулардағы қарапайымдылық, материалдық нәрсенің бәріне сенімсіздік туралы деп. Бұл көзқараста асылдық пен сақтық бар. Бірақ иудаизмде басқа тыныс жасырынған. Әлдеқайда нәзік. Әлдеқайда батыл. Әлдеқайда адами.
Талмудта бір қарағанда күнделікті болып көрінетін бір сөйлем бар: «Тәурат еврейлердің мүлкін аяйды». Адамды емес. Оның ауыртпалығын немесе тағдырын емес. Дәл мүлкін. Заттарды. Материяны. Бұл күтпеген болып естіледі. Оғаш дерлік. Бірақ тереңдік дәл осы оғаштықта жасырынған.
Иудаизм тұжырымдайды: бұл әлемдегі бәрінің мәні бар. Бір мақсат үшін жаратылмаған бірде-бір атом, бірде-бір су тамшысы, аяқ астындағы бірде-бір тас жоқ. Бәрі — кездейсоқ емес. Бәрі — ұлы ниеттің бір бөлігі. Бірақ бұл заттардың мәні оларға толық салынбаған. Ол — күтуде. Ол бізге мұқтаж. Әлем адам оны аяқтап, оның жасырын ниетін ашуы үшін аяқталмаған күйде жаратылған. Пайдалану емес — нұрландыру.
Адам — біз ойлауға үйренген мағынада жаратылыстың тәжі емес. Ол — алушы да, тақтағы патша да емес. Ол — делдал. Аудармашы. Ол — айналасындағыға мән беретін адам. Өз істері арқылы, өз ниеті арқылы, өз таңдауы арқылы. Сондықтан сен бір затты алып, оны ерке қылық үшін, тәкаппарлық үшін емес, нұр, жақсылық, жұбаныш, көмек әкелу үшін пайдаланғанда — сен бұл затты көтересің. Сен оны қасиетті етесің. Сен оның миссиясын орындайсың. Сен Жаратушының ниетін орындайсың.
Міне, сондықтан Тәурат мүлікті аяйды. Өйткені әрбір зат — мүмкіндік. Бұл әлі ашылмаған ұшқын. Бұл қасиеттілікке толтыруға немесе бос қалдыруға болатын ыдыс. Ал адам затты салғырттықпен, оның әлеуетін түсінбей жоғалтса немесе лақтырып тастаса, бұл тек материалдық шығын емес. Бұл мәнді жоғалту.
Бізге ие болу тілегі салынған. Иелену. Көбейту. Және бұл қате емес. Бұл кемшілік емес. Бұл Құдайдың жоспарының бір бөлігі. Өйткені адам әлемді тек онымен әрекеттесу тілегі арқылы ғана өзгерте алады. Бірақ нәзік шекара бар. Бәрі сенің мұны не үшін істейтініңе байланысты.
Сен үйді мәртебе үшін сала аласың — және ол өлі болады. Немесе оны қонақжайлылық үшін, онда күлкі, оқу, дұға естілуі үшін сала аласың — сонда ол тіріледі. Сен қымбат киімді менмендік үшін кие аласың — немесе өзіңе және басқаларға құрмет ретінде, абыройдың, ішкі нұрдың көрінісі ретінде. Сен байлыққа оның ішіне жабылу үшін ұмтыла аласың — немесе көбірек беру, жақсылықта еркінірек, көмекте жомартырақ болу үшін.
Заттар — рухтың жаулары емес. Олар оның одақтастары бола алады. Бәрі сенің кім екеніңе байланысты. Және қолыңдағы нәрсеге қалай қарайтыныңа. Егер сен әлемнің орталығы болсаң және айналадағының бәрі сен үшін жаратылса — иелену көлеңкеге айналады. Бірақ егер сен Құдайдың бірге жұмыс істеушісі болсаң, егер сен мұнда көтеру, біріктіру, тірілту үшін болсаң — иелену жолға айналады. Қызметке. Нұрға.
Сондықтан иеленуден қорықпа. Бекер иеленуден қорық. Байлықтан ұялма. Мәнсіздіктен ұял. Ал егер сен бір затты оны жақсылыққа толтыру ниетімен қолыңа алсаң — біл: сен оған жай ғана иелік етпейсің. Сен оның тағдырын орындайсың. Және, бәлкім, өз тағдырыңды да.
