Эки миллиметрлик көйгөй
Эки ай мурун, эс алууга кетер алдында, бутумдун таманынан бир нерсе чыгып турганын байкадым. Жайында жылаңайлак көп жана жакшы көрүп басам, ошондуктан адегенде бутума роза тикени же кандайдыр бир ичке темир сыныгы кирип кеттиби деп ойлодум. Кийин башка ой келди: балким, бул таманга чыккан сөөл чыгар.
Теринин тунук үстүнкү катмарлары аркылуу кичинекей кара чекит көрүнүп турду. Аны сууруп алууга аракет кылдым. Бир аз алектенип, эч нерсе чыкпасын түшүндүм да, кийинкиге калтырдым. Ал учурда анча деле тынчсыздандырган жок, бирок ал жерди сезгенимди токтоткон жокмун.
Ошентип биз эс алууга жөнөдүк.
Андан ары эмне болгонун так билбейм. Балким, металл кычкылдана баштагандыр, балким, организм бөтөн нерсени түртүп чыгара баштагандыр. Бирок менин эс алуум оору жана тер аркасында унутулгус болуп калды. Эртең мененкиден баштап ар бир кадам — дүкөнгө, пляжга же жөн эле бир жакка баруу — эч кандай кубаныч алып келген жок.
Басуу барган сайын оорлоп жатты. Таманды ошол ооруткан чекиттен сактайм деп, бутумду туура эмес баса баштадым, манжаларымды бүгүп алчу болдум. Эртең менен тарамыштарым ооруй баштады. Бир учурда үйгө чейинки сегиз жүз чакырымды руль артында кайра айдап бара аламбы деп да күмөн санадым.
Бул болжол менен үч-төрт күнгө созулду.
Анан оору басылды.
Ал жерде бир нерсе бар экенин мурдагыдай сезип жүрдүм, бирок мындан ары ооруган жок. Үйгө келгенден кийин ага анча маани берген жокмун, ошентип дагы бир айга жакын убакыт өттү.
Тикен турган жерде калың, мүйүздөнгөн тери өсө баштады. Басканда ал сезилип, кайра ооруй баштады. Ошондо башынан эле жаңылгандырмын деп ойлодум. Балким, ал жерде эч кандай зым да, тикен да болгон эмес, жөн гана кадимки өзөктүү сөөл пайда болгондур.
Ар кандай пластырлерди сатып алып, эми сөөл менен күрөшө баштадым, анын үстүнө ал жердеги тери барган сайын калыңдап, өсүп жатты. Акырындык менен алгачкы корутундум туура эмес болгонуна жана ал жерде эч кандай бөтөн нерсе жок экенине өзүмдү ишендирип бүтө жаздадым.
Бирок кечээ дагы бир жолу аныктап көрүүнү чечтим.
Бутумду жакшылап буладым, жарык чырак даярдадым, көз айнегимди кийдим, кыскычты жана дезинфекциялоочу каражаттарды алдым. Мүйүздөнгөн терини акырындап ала баштадым.
Жана кайрадан кара чекитти көрдүм.
Так эки ай мурун көргөн ошол чекитти.
Дагы бир аз убакыт коротуп, кайратымды жыйнап, ал чекитке кыскыч менен кармап, сууруп ала тургандай деңгээлге чейин жеттим.
Кудайга шүгүр, менде жакшы медициналык кыскыч бар. Анын учтары абдан назик кыймылдарды жасоого мүмкүндүк берет, дал ошонун аркасында мындай кичинекей нерсени кармай алдым.
Мына, сүрөттө тырмагымдын жанында ошол темир кыл жатат. Болгону бир нече миллиметр. Ал менин денемде болжол менен эки ай жүргөн.
Мен эмне үчүн бул сөөлдү казууну чечтим?
Себеби акыркы убакта басуу дээрлик чыдагыс болуп калган эле. Кайра эле манжаларымды бүгүп, бутумду туура эмес басып жүрдүм. Тарамыштарым ооруду. Анын үстүнө эртең менен тикен турган жердин өзү эмес, тарамыштар көбүрөөк ооручу. Бутту бүгүү да, тепкичтен көтөрүлүү да кыйын болуп калды.
Менин жашоом бир топ активдүү. Мага көп кыймылдап, дене жагынан жакшы абалда болушум керек. Ал эми мен баары акырындык менен таптакыр башка жакка кетип бара жатканын сездим.
Бүгүн эртең менен биринчи жолу ошол оорусуз ойгондум.
Тикен турган жерде азырынча теринин томпогу калды. Басканда таманга сагыздын бир бөлүгү жабышып калгандай сезилет. Бирок оору мындан ары жок.
Кээде бизге жашообузга саясатчылар, жумуштагы жетекчи, балдар, аял же күйөө таасир этет деп көрүнөт. Биз жашообуздун агымына кийлигишип, баарын өзгөртө ала турган кандайдыр бир зор жагдайларды, зор көйгөйлөрдү күтөбүз.
Бирок эки миллиметрлик тикен сенин жашооңду талкалап коюшу мүмкүн.
Ал сени бутуңду башкача басууга мажбурлайт. Манжаларыңды бүгө баштайсың. Тарамыштарга түшкөн жүк өзгөрөт. Кийин бул жамбашка, андан ары белге жана омурткага таасир этиши мүмкүн. Ошентип кичинекей кылдын айынан адам акырындык менен бүт жашоо образын өзгөртө баштайт.
Жогорку Кудайда баары көзөмөлдө экенине дагы бир жолу ынанам.
Биз көбүнчө жашообузга чоң жана коркунучтуу бир нерсе таасир этет деп күтөбүз да, майда-чүйдөнү таптакыр баалабайбыз.
А бирок кээде дал ушул майда нерсе бүт жашообуздун багытын өзгөртө алат.
Ошондуктан өзүм үчүн дагы бир корутунду чыгарам: ар бир кыл Жогорку Кудайдын көзөмөлүндө.
Ушул зор дүйнөдө чексиз тартипти жараткан Жогорку Кудай даңкталсын.
Бизге ден соолук берип, жашообузда болуп жаткан бардык нерсени, ушундай кичинекей кылга чейин көзөмөлдөп турганы үчүн Анын Ысымы даңкталсын.
Клаус
🔗 https://t.me/tora4you/5